Hoe ga je verder na verlies in zwangerschap
Veel vrouwen denken na een miskraam: ik moet hier toch gewoon zelf doorheen kunnen? Je gaat weer aan het werk. Je pakt je leven op. Voor de buitenwereld lijkt alles weer “normaal”. Maar van binnen voelt dat vaak anders.
Als je denkt: “ik moet dit gewoon zelf kunnen”
Veel vrouwen denken na een miskraam:
ik moet hier toch gewoon zelf doorheen kunnen?
Je gaat weer aan het werk.
Je pakt je leven op.
Voor de buitenwereld lijkt alles weer “normaal”.
Maar van binnen voelt dat vaak anders.
Misschien merk je dat je sneller emotioneel bent.
Of juist dat je gevoel een beetje op slot zit.
Dat je lichaam niet meer helemaal vertrouwd voelt.
En toch zeg je tegen jezelf:
stel je niet aan, anderen doen dit toch ook gewoon?
Deze week had ik een intakegesprek met een vrouw die precies dat verwoordde.
“Ik ben sceptisch over coaching en therapie.
Er is tegenwoordig voor alles wel iets.
Ik wil het gewoon zelf doen.”
En daarna zei ze:
“En eerlijk? Ik vind het vreselijk om over mijn gevoel te praten.”
Misschien herken je jezelf hierin.
Na een miskraam ga je vaak “gewoon” door.
Maar ergens is er ook iets veranderd.
En toch blijft die gedachte terugkomen:
ik moet hier zelf doorheen kunnen.
Het hoeft niet zwaar te zijn
Begeleiding klinkt vaak als iets groots.
Iets zwaars.
Iets waar je tegenop ziet.
Maar dat is niet hoe ik werk.
De vrouwen en stellen die bij mij komen, horen mij dit vaak zeggen:
het hoeft absoluut geen zwaar hulpverleningstraject te zijn.
Je hoeft niet eindeloos te praten.
Je hoeft jezelf niet tot op de bodem te analyseren.
En je hoeft geen ander mens te worden.
Wat dan wel?
Ruimte maken.
Op een manier die bij jóu past.
Met praktische handvatten die je helpen om:
• aandacht te geven aan je verlies
• je lichaam weer te vertrouwen
• met rust en vertrouwen verder te gaan
En dat is precies wat zij ook begon te voelen tijdens ons gesprek.
Niet dat het ineens “opgelost” was.
Maar wel dat het lichter mocht worden.
Dat ze het niet allemaal alleen hoefde te dragen.
En toen zei ze dit…
Aan het einde van ons gesprek zei ze:
“Ik ga het toch doen. Het voelt vet spannend… maar ergens heb ik er ook zin in. Volgens mij is dit waar ik naar op zoek ben.”
Precies daar zit het verschil.
Niet omdat het moet.
Maar omdat je voelt:
ik hoef het niet meer alleen te doen.
Gun je jezelf dit?
Niet omdat het zwaar is, maar omdat het waardevol is.
Omdat jouw verlies ertoe doet.
En omdat je verder mag.
Met vertrouwen.
Herkenbaar?
Dan ben je bij Stilbegin Coaching op de juiste plek.
En hulde aan alle verloskundigen die blijven doorverwijzen want goede nazorg maakt écht het verschil.
Warme groetjes, Annemarie