Omgaan met verlies na een miskraam

Ik wist niet dat een miskraam me zo verdrietig zou maken.

Een miskraam meemaken is een gebeurtenis die je niet snel vergeet. Vrouwen ervaren vaak een intens moeilijke periode daarna, en dat is heel begrijpelijk. Zoals ik in eerdere blogs al schreef, heeft een miskraam veel meer impact dan je van tevoren kunt bedenken. Plotseling komen er vragen op je af, valt je toekomstbeeld in duigen en moet je afscheid nemen van dromen die je koesterde. Je merkt dat verdriet vaker en sneller opkomt, en dat het genieten van kleine dingen moeizaam gaat.

Je probeert misschien sterk te blijven, het verdriet weg te stoppen, door te gaan alsof er niets is gebeurd. Maar diep van binnen voel je dat dit hard werken is. Je verdriet is echt. Soms voel je je gefrustreerd over jezelf: waarom huil ik nu weer? Waarom kan ik niet gewoon genieten van een feestje? Misschien hoor je stemmetjes die zeggen dat je je niet zo moet aanstellen, dat er ergere dingen zijn, of dat je blij moet zijn dat het vroeg in de zwangerschap gebeurde.

Het is belangrijk om te weten: er is geen handleiding voor hoe je hiermee om moet gaan. Er bestaat geen stappenplan dat je verdriet volledig laat verdwijnen. Iedereen ervaart een miskraam anders, en iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om.

Wat wel helpt, is dichtbij jezelf blijven en je gevoelens serieus nemen:

• Voel je verdrietig? Laat het toe.
• Voel je boosheid? Laat ook dit toe.
• Voel je niets of voel je je schuldig dat je je niet verdrietig voelt? Dat mag er ook zijn.

Erkennen wat je voelt, helpt je om het verdriet een plek te geven. Merk je dat het verdriet blijft aanhouden en het leven zwaar drukt? Neem dit serieus. Je hoeft hier niet alleen mee rond te lopen. 

Specialistische hulp kan ondersteuning bieden die precies bij jou past. 

Schroom niet om contact op te nemen; alle eerste gesprekken zijn gratis en je bent van harte welkom.

Afgelopen weken had ik een open en kwetsbaar gesprek met een oudere man. Ruim 48 jaar geleden verloor hij tijdens de zwangerschap hun kindje. Het kamertje was al klaar, de voorbereidingen getroffen, maar het kindje werd stil geboren, in het ziekenhuis.  In die was er geen aandacht zoals we dat nu kennen. Het ging ongekend anders; hij en zijn vrouw hebben hun kind nooit gezien.  Tot op de dag van vandaag neemt dit kindje ruimte in zijn hart en hoofd in. Hij vertelde:

"Het lijkt wel dat hoe ouder ik word, hoe meer ik er weer mee bezig ben. Ik houd zoveel van dit kind, maar kon de liefde niet kwijt. Mijn vrouw wilde er niet over praten, het was te moeilijk. Nu zij er niet meer is, merk ik dat dit verdriet me zwaarder valt dan ik ooit had kunnen denken of beseffen."

Dit verhaal raakt. Het laat zien dat verdriet, liefde en gemis een leven lang meegaan.

Een miskraam is een verlies dat niet altijd zichtbaar is, maar het verdient erkenning, compassie en zorg. Voor jezelf, en van anderen om je heen.

Verdriet over een miskraam kan een diepe impact hebben, maar het is geen last die je alleen hoeft te dragen. 

Sta jezelf toe om hulp te ontvangen, je bent altijd welkom.

Warme groet, Annemarie

Met het woord `miskraam` bedoelen we dat je je kindje verloor in je zwangerschap. Waar `miskraam` staat gaat het over alle verliezen in de zwangerschap.